Παίρνοντας αφορμή από μια πολύ πρόσφατη και γνωστή σε μένα ιστορία δράματος σχετικά με την άμβλωση, – μια από τις χιλιάδες έφτασε και στα αυτιά μου – σκέφτηκα μια πτυχή, η οποία μπροστά στην αγωνία της εγκυμονούσας για το μέλλον της μέσα στην κοινωνία, αγνοείται. Παρεμπιπτόντως, αυτή η πτυχή έχει να κάνει ακριβώς, με αυτό το μέλλον.
Έτσι λοιπόν, μπροστά στα λόγια του «τρομερού» αυτού πατέρα, ο οποίος δε θέλει ευθύνες ακόμη στο κεφάλι του, μπροστά στην ώθηση της «καλής» θείας ή αδερφής, μπροστά στην ασύστολη και καταστρεπτική «φιλική» συμβουλή της διάπραξης άμβλωσης, αυτή η πτυχή την οποία θα αναπτύξουμε, εξαφανίζεται επιμελώς από το προσκήνιο και θάβεται βαθιά για να «φυτρώσει» μπροστά στην κοπέλα και στην κοινωνία, λίγους μήνες αργότερα και κάποτε ακριβώς μετά ή και κατά τη διάρκεια της άμβλωσης.
Είναι αλήθεια μεγάλη, ότι όταν χάνεται το μέτρο, όλα αλλάζουν, όλα επιτρέπονται, τίποτα δεν έχει νόημα. Το μέτρο αυτό, είναι ο ένας και μοναδικός Θεός. Ζούμε στην εποχή όπου ιδιαίτερα τώρα, όλα είναι ρευστά, δεν υπάρχει χώρος και διάθεση για συζήτηση διότι όλα καταλήγουν σε αδιέξοδο. Γιατί το ένα και όχι το άλλο; Γιατί το δεξί και όχι το αριστερό; Γιατί κράτηση του εμβρύου και όχι απόρριψη; Τι θα πει ο φόνος είναι κακός; Τι θα πει αφαιρείς ζωή; Και;
Πραγματικά ερωτήματα, τα οποία αν δεν αγαπάς το Θεό και τις εντολές Του, αδυνατείς να απαντήσεις και να τα θεωρήσεις με ορθό πνεύμα..
Η προσπάθεια μου λοιπόν, έχει να κάνει με όσο το δυνατόν πιο απτά επιχειρήματα, τα οποία έχουν ως βέβαιο και σαφή στόχο, να ανεβάσουν λίγο το κεφάλι προς τους ουρανούς και Τον κατοικών εν αυτοίς, και να αναλογιστούμε τελικά γιατί συμβαίνει ό,τι συμβαίνει.
Ο Θεός λοιπόν δεν είναι άδικος, αλλά ευτυχώς δίκαιος. Και όταν ο άνθρωπος επιθυμεί να απομακρυνθεί από Αυτόν, Εκείνος σεβόμενος την ελεύθερη βούλησή μας, δεν επεμβαίνει. Όταν ο άνθρωπος όμως επιθυμεί να γυρίσει στην αγκαλιά του Πατέρα και πάλι, τότε σίγουρα θα την βρει ανοιχτή και τον Ίδιο να τρέχει να τον προϋπαντήσει από το κουραστικό του ταξίδι. Διότι όταν διαπράττουμε μια αμαρτία, απομακρυνόμαστε από το Θεό που τόσο μας αγαπά, και δίνουμε το δικαίωμα στο μισάνθρωπο σατανά να επιδρά επάνω μας. Όμως αλήθεια, υπάρχει δυνατότητα επανόδου κοντά στην ειρήνη και την αγάπη του Πλάστη.
Δε θα μείνουμε μόνο στα στατιστικά, αλλά κυρίως στο τι μπορεί να συμβεί γενικά κατά την έκτρωση και μετά από αυτή, στο σώμα και στην ψυχοσύνθεση μιας γυναίκας και κατ' επέκταση στον περίγυρό της. Άλλωστε, δύσκολα βρίσκει κάποιος όλες τις επίσημες δημοσιεύσεις, καθώς είναι καλά φυλαγμένες από τους ιατρούς (αλήθεια, τι υποτίθεται ότι γιατρεύουν κατά την άμβλωση; ), όπως επίσης πολλές εκτρώσεις γίνονται παράνομα, χωρίς να καθίστανται γνωστές όλες οι πτυχές στους ερευνητές και τα επιστημονικά περιοδικά.
Πάνω από εκατό πιθανές περιπλοκές, έχουν συνδεθεί με την τεχνητή διακοπή κύησης (induced abortion). Μπορούμε ωστόσο να πάρουμε μια ιδέα περί των βασικών γεγονότων που μπορούν να συμβούν, επιφέροντας ακόμη και το θάνατο, στο επίπεδο των βιολογικών επιπλοκών.
· Κατά αρχήν, η ίδια η βίαιη εξαγωγή του εμβρύου, μπορεί να αποβεί θανατηφόρα για μια γυναίκα.
· Οι μολύνσεις είναι πολύ πιθανές, οι οποίες μπορούν επίσης να προκαλέσουν το θάνατο της μητέρας. Η μόλυνση στη μήτρα και τις ωαγωγούς σάλπιγγες κάνει συχνά μόνιμη ζημία. Ο ωαγωγός σωλήνας είναι ένα εύθραυστο όργανο, με πολύ μικροσκοπική διάμετρο. Η χαρακτηριστική μόλυνση που περιλαμβάνει αυτά τα όργανα είναι η πυελική φλεγμονή (PID).
· Άλλες μολύνσεις όπως ηπατίτιδα, μπορούν να λάβουν χώρα κατά τη διάρκεια μιας άμβλωσης, επιφέροντας το θάνατο λίγους μήνες αργότερα.
· Η διάτρηση της μήτρας επιφέρει πυελικό απόστημα, σηψαιμία (δηλητηρίαση αίματος), και θάνατο.
· Η άμβλωση επιφέρει συχνά παθολογικές καταστάσεις στις σάλπιγγες. Έτη αργότερα η γυναίκα αναπτύσσει εξωμήτριο κύηση και πεθαίνει.
· Οι οξείες φλεγμονώδεις καταστάσεις εμφανίζονται σε 5% των περιπτώσεων, ενώ οι μόνιμες περιπλοκές όπως οι χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις των θηλυκών οργάνων, η στειρότητα, και η εξωμήτριος κύηση [σαλπιγγικές εγκυμοσύνες ] καταχωρούνται σε 20-30% όλων των γυναικών.
· Η αιμορραγία είναι επίσης συχνή. Κάποιες φορές είναι απαραίτητη η μετάγγιση αίματος, αλλιώς το αποτέλεσμα είναι επίσης ο θάνατος. Παράλληλα, στο 10% των μεταγγίσεων μεταφέρεται και ο ιός της ηπατίτιδας, που προαναφέρθηκε. Αυτός ο ιός προκαλεί ασθένεια οξείας μορφής, κίρρωση του ήπατος, και ηπατικό καρκίνο.
· Η χειρουργική άμβλωση είναι μια μη φυσιολογική διαδικασία, και τεμαχίζει τον ανώριμο ακόμη πλακούντα από το τοίχωμα της μήτρας, στο οποίο οι ρίζες του έχουν αυξηθεί. Αυτό αναγκάζει μερικές φορές το υγρό γύρω από το μωρό, ή άλλα κομμάτια ιστού ή θρόμβων αίματος, να εισέρχονται στην κυκλοφορία της μητέρας. Αυτά ταξιδεύουν έπειτα στους πνεύμονές της, προκαλώντας ζημία και τον περιστασιακό θάνατο. Αυτό είναι επίσης μια σημαντική αιτία των μητρικών θανάτων, κυρίως από την μέθοδο άμβλωσης με δηλητηριώδες άλας.
· Αυξημένες πιθανότητες αυτόματης αποβολής μετά από έκτρωση ιδιαίτερα μετά από δύο ή και τρεις εκτρώσεις
· Έρευνες έχουν δείξει αυξημένα ποσοστά ατόμων με ακράτεια ούρων, μετά από έκτρωση.
· Άλλες επιπλοκές αποτελούν η διάρρηξη της μήτρας, επιρροή του εμμηνορροϊκού κύκλου, ενδομητρίωση, ευαισθητοποίηση των Rh –αρνητικών γυναικών με αύξηση πιθανότητων αποβολής ή γέννησης νεκρού παιδιού στις μετέπειτα κυοφορήσεις. Επίσης οι πρόωρες γεννήσεις, φαίνεται ότι προστίθενται στη λίστα με τις επιπλοκές, από όπου φαίνεται πως τα περισσότερα πρόωρα γεννημένα άτομα πεθαίνουν.
· Η άμβλωση αυξάνει τις πιθανότητες σε επιπλοκές που έχουν να κάνουν με κάλυψη μέρους ή όλου του τραχήλου από τον πλακούντα (Placenta previa), σε μετέπειτα γεννήσεις. Μπορεί να είναι πολύ σοβαρό και απαιτεί συνήθως καισαρική τομή, μερικές φορές με τίμημα την απώλεια του νεογνού.
Αναφορικά με το τι συμβαίνει στο ψυχικό κόσμο μιας γυναίκας, οι ψευτο-ερευνητές αναφέρουν συνήθως μόνο τη φαινομενική ανακούφιση, ιδιαίτερα μετά τη στρεσογόνο περίοδο κατά την οποία η γυναίκα θέλει να απαλλαγεί από το έμβρυο.
Τα προσωρινά συναισθήματα της ανακούφισης ακολουθούνται συχνά από μια περίοδο που οι ψυχίατροι προσδιορίζουν ως συναισθηματική «παράλυση» (emotional ‘paralysis’), ή «μούδιασμα» μετά την άμβλωση (post-abortion ‘numbness’). Αυτές οι γυναίκες είναι ανίκανες να εκφράσουν ή ακόμα και να αισθανθούν τα προσωπικά τους συναισθήματα. Η εστίασή τους είναι πρώτιστα στο χειρισμό της δοκιμασίας τους, και είναι τουλάχιστον προσωρινά εκτός επαφής με τα συναισθήματά τους.
Οι μελέτες μέσα στις πρώτες εβδομάδες μετά από την άμβλωση, έχουν διαπιστώσει ότι μεταξύ 40 και 60 τοις εκατό των γυναικών, βίωσε τις αρνητικές αντιδράσεις. Μέσα σε 8 εβδομάδες μετά από τις αμβλώσεις τους:
· 55% εξέφρασε ενοχή
· 44% παραπονέθηκε για νευρικές αναταραχές
· 36% βίωσε διαταραχές ύπνου
· 31% είχε θλίψη για την απόφασή του
· σε 11% ορίστηκε ψυχοτροπική θεραπεία από τον οικογενειακό γιατρό του.
Σε μια μελέτη 500 γυναικών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι 50% εξέφρασαν αρνητικά συναισθήματα, και μέχρι 10% ταξινομήθηκαν όπως έχοντας σοβαρές ψυχιατρικές περιπλοκές.
Τριάντα έως πενήντα τοις εκατό των γυναικών, αναφέρουν τη βίωση των σεξουαλικών δυσλειτουργιών (ψυχοσωματικές επιπλοκές), μακράς και συντόμου διάρκειας, που αρχίζουν αμέσως μετά από τις αμβλώσεις τους.
Μέχρι και 33% των γυναικών αναπτύσσουν έντονα την επιθυμία να μείνουν έγκυες πάλι, προκειμένου να επανορθώσουν για τη χαμένη εγκυμοσύνη, με 18 τοις εκατό να το πετυχαίνουν μέσα σε ένα έτος από την άμβλωση. Δυστυχώς, πολλές γυναίκες που πετυχαίνουν στις ‘αντικαταστάτριες’ εγκυμοσύνες, ανακαλύπτουν ότι τα ίδια ζητήματα που τις πίεσαν στην εκτέλεση της πρώτης άμβλωσής τους, υπάρχουν ακόμα, και έτσι καταλήγουν σε ακόμα μια άμβλωση.
Σε μια μελέτη της εφηβικής άμβλωσης, τα μισά άτομα που προέβησαν σε άμβλωση υπέστησαν μια επιδείνωση της ψυχοκοινωνικής λειτουργίας μέσα σε 7 μήνες μετά την άμβλωση. Ο άμεσος αντίκτυπος εμφανίστηκε να είναι μέγιστος στα άτομα που ήταν κάτω από 17 ετών και για εκείνα με προηγούμενα ψυχοκοινωνικά προβλήματα. Συμπτώματα συμπεριλαμβάνουν: κατάθλιψη, κοινωνική οπισθοδρόμηση / παλινδρόμηση, απόσυρση, ιδεοληψία με την ανάγκη να μείνει έγκυος πάλι, και εσπευσμένοι γάμοι.
Στην επιστημονική ορολογία, post-traumatic stress syndrome (PTSD), δηλαδή σύνδρομο μετατραυματικής διαταραχής, καλείται εκείνη η ψυχική διαταραχή η οποία πρωτοεμφανίστηκε σε μεγάλο αριθμό στους βετεράνους του Βιετνάμ, αλλά δεν έκανε την εμφάνιση της παρά μια δεκαετία αργότερα, αφότου επέστρεψαν. Η ίδια καθυστέρηση έχει παρατηρηθεί και στην άμβλωση.
Πολλές γυναίκες αναπτύσσουν Post Abortion Syndrome (PAS), δηλαδή ‘Σύνδρομο μετά την Άμβλωση’. Επίσης πολλές γυναίκες είναι πολύ αμφίθυμες για να προβούν σε έκτρωση, εντούτοις προχωρούν. Πολλοί γύρω της, της είπαν (και έπεισε τον εαυτό της ) ότι δεν θα την ενοχλούσε. Όταν όμως τα συμπτώματα εμφανίζονται, προσπαθεί να πείσει τον εαυτό της ότι δεν μπορεί να είναι η άμβλωση που προκαλεί αυτά, και έπειτα στο ‘παιχνίδι’ έρχονται δύο σημαντικοί ψυχολογικοί αμυντικοί μηχανισμοί της: ¶
· Απώθηση στο ασυνείδητο (κατάπνιξη)
· Άρνηση
Για αρκετές γυναίκες, ο χειρισμός τέτοιων συναισθημάτων είναι ακατόρθωτος, και μετατρέπεται σε σοβαρό ανατρεπτικό παράγοντα αλλαγής του τρόπου ζωής, που οδηγεί ακόμη και στην αυτοκτονία.
Το καλύτερο διαθέσιμο στοιχείο δείχνει κατά μέσον όρο, μια περίοδο πέντε έως δέκα ετών άρνησης, κατά τη διάρκεια της οποίας μια γυναίκα που τραυματίστηκε ψυχικά από την άμβλωσή της, θα καταστείλει τα συναισθήματά της. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η γυναίκα συνήθως αποφύγει τους ανθρώπους, τις καταστάσεις, ή τα γεγονότα που συνδέει με την άμβλωσή της και μπορεί ακόμη και να υπερασπίζεται την άμβλωση προκειμένου να πειστούν οι άλλοι, αλλά και η ίδια, ότι έκανε τη σωστή επιλογή και είναι ικανοποιημένη με την έκβαση.
Τα κατασταλμένα συναισθήματα οποιουδήποτε είδους μπορούν να οδηγήσουν στις ψυχολογικές και συμπεριφορικές δυσκολίες που εκτίθενται και σε άλλους τομείς της ζωής κάποιου. Ένας αυξανόμενος αριθμός ερευνητών αναφέρει ότι το PAS είναι ο αιτιολογικός παράγοντας ψυχασθενειών σε πολλές γυναίκες, ακόμα κι αν αυτές αναζητούν τη θεραπεία για φαινομενικά ανεξάρτητα προβλήματα.
Άλλες γυναίκες που ειδάλλως θα εμφανίζονταν να ικανοποιούνται με την εμπειρία άμβλωσής τους, αναφέρονται να βιώνουν δεκαετίες αργότερα συναισθηματικές κρίσεις, με την αρχή της εμμηνόπαυσης ή μετά αφότου το πιο μικρό παιδί τους αφήνει το σπίτι.
Πολυάριθμοι ερευνητές έχουν αναφέρει ότι οι μετά την άμβλωση (postabortion) κρίσεις, επιδεινώνονται συχνά κατά την ημερομηνία επετείου της άμβλωσης. Αυτές οι συναισθηματικές κρίσεις μπορούν να εμφανιστούν ως ‘ανεξήγητες’ και βραχύβιες. Η εμφάνισή τους όμως για πολλά έτη, καθιερώνει τελικά μια σύνδεση όλων αυτών των κρίσεων. Γυναίκες που έχουν μελετηθεί σε έρευνες συνεδριών μετα-άμβλωσης, αναφέρουν άνω των 100 σημαντικών αντιδράσεων στην άμβλωση. Μεταξύ αυτών πολύ συχνά είναι:
· Κατάθλιψη
· Αυτοκαταστροφική συμπεριφορά
· Αναταραχές ύπνου
· Απώλεια μνήμης
· Σεξουαλική δυσλειτουργία
· Χρόνια προβλήματα με τις σχέσεις
· Δραματικές αλλαγές προσωπικότητας
· Επιθέσεις πανικού
· Ενοχή και η τύψη
· Δυσκολία έκφρασης θλίψης
· Αύξηση τάσης προς τη βία
· Χρόνιο κλάμα
· Δυσκολία συγκέντρωσης
· Αναδρομές στο παρελθόν
· Απώλεια ενδιαφέροντος για προηγούμενες δραστηριότητες και ανθρώπους
· Δυσκολία μητρικής σύνδεσης με τα μετέπειτα παιδιά τους.
Από τις πιο ανησυχητικές αυτών των επιπλοκών, είναι η αύξηση της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς αυτών των γυναικών. Σε μια έρευνα για πάνω από 100 γυναίκες που έπασχαν από το τραύμα της μετά-άμβλωσης, το 80% εξέφρασε τα συναισθήματα της ‘αυτό- εναντίωσης’ (self-hatred). Στην ίδια μελέτη, 49 τοις εκατό ανέφερε την κατάχρηση ναρκωτικών ουσιών και 39 τοις εκατό άρχισε να χρησιμοποιεί ή αύξησε τη χρήση οινοπνεύματος. Περίπου 14% χαρακτηρίσθηκε "εθισμένο" μετά από τις αμβλώσεις του. Επιπλέον, 60 τοις εκατό ανέφερε τον αυτοκαταστροφικό ιδεασμό, με 28 τοις εκατό να έχει προσπαθήσει πραγματικά την αυτοκτονία, εκ του οποίου το ήμισυ να έχει αποπειραθεί δύο ή περισσότερες φορές.
Μελέτες δείχνουν ότι οι ενοχές και οι ψυχασθένειες, δε σχετίζονται απαραίτητα με τα θρησκευτικά πιστεύω, αλλά λαμβάνουν χώρα και σε άτομα που δηλώνουν άθρησκα ή που δεν έχουν σχέση με το χριστιανισμό.
Η επίδραση στο κοινωνικό σύνολο όλων αυτών των συμπτωμάτων, είναι αναμφισβήτητη. Πολλές φορές τα παιδιά μητέρων που διαπράττουν άμβλωση, το γνωρίζουν πολύ καλά. Τα παιδιά συνήθως ξέρουν ότι η μητέρα είναι έγκυος. Ξέρουν επίσης πότε γίνεται ‘μη έγκυος’. Αυτό μπορεί να προκαλέσει το «σύνδρομο του επιζόντος» (Survivor Syndrome), παρόμοιο με αυτό των Εβραίων που επέζησαν του ολοκαυτώματος. Είναι μια παράλογη αλλά πραγματική ενοχή «γιατί εγώ σώθηκα και αυτοί σκοτώθηκαν». Ο Dr. Edward Sheridan του πανεπιστημίου της Georgetown έχει παρατηρήσει επίσης έναν φόβο και μια δυσπιστία στη σχέση με τη μητέρα. ‘Όταν το μωρό εξαφανίζεται ξαφνικά, το φοβισμένο παιδί μπορεί να αντιληφθεί μια στρεβλωμένη αίσθηση της δύναμής του στο να «διώχνει τους ανθρώπους μακριά»’. Ή, εάν ξέρει ότι η μητέρα του ήταν ενεργός παράγοντας στην απομάκρυνση του/ της αδελφού/ ής του, αρχίζει να την φοβάται.
Επίσης, πολύ συνδέεται η έκτρωση με την κακοποίηση. Έρευνα έχει δείξει ότι η άμβλωση και η αποδοχή της βίας της δολοφονίας τον αγέννητου, μείωσαν την ψυχική αντίσταση του γονέα στη βία και την κατάχρηση του γεννημένου.
Δεκάδες πτυχές θα μπορούσαν να αναπτυχθούν, δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι δεν είμαι ο πρώτος που γράφει γι’ αυτό. Έχουν γραφτεί τόμοι, και έχουν γίνει εκατοντάδες μελέτες. Εντούτοις, για το σκοπό για τον οποίο γράφω, νομίζω, ότι τα παραπάνω αρκούν για να μας βάλουν σε προβληματισμό.
Αγαπητέ αναγνώστη/ αναγνώστρια, δε νομίζεις ότι είναι υπεραρκετοί αυτοί οι σάπιοι ψυχοσωματικοί καρποί του δέντρου της μετά - άμβλωσης;
Γιατί άραγε τόσα προβλήματα αν το έμβρυο είναι απλά μια μάζα διαιρούμενων κυττάρων και τίποτα περισσότερο, όπως υποστηρίζουν κάποιοι;
Γιατί τόσος ντόρος για ένα ιστό στο μέγεθος μιας μπάλας ping-pong; Μάλλον είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό ιστό. Ναι, είναι ένας άνθρωπος.
Αν διάβασες τα παραπάνω και βρίσκεσαι σε δίλημμα, σκέψου καλά. Ενήργησε όχι από φόβο για τα παραπάνω, αλλά από σεβασμό και αγάπη σε Αυτόν που δίνει και παίρνει τη ζωή. Αν πάλι ενήργησες ήδη, και έχεις κάνει έκτρωση, θα ζεις από πρώτο χέρι τα παραπάνω και ίσως γελάς εν τη θλίψη σου. Γνώριζε όμως ότι υπάρχει ελπίδα. Και αυτή η ελπίδα είναι ο Μεσσίας Ιησούς.
Και για σένα που ώθησες εν τη αγνοία, αλλά ίσως και εν γνώση σου τη φίλη σου να προβεί σε έκτρωση, υπάρχει σωτηρία. Ίσως οι ενοχές σου σε πνίγουν ακόμα χειρότερα και από την ίδια τη φίλη σου. Όμως Θεός είναι αγάπη, όχι κόλαση. Οι παραπάνω επιπλοκές, είναι αποτέλεσμα όπως προαναφέρω, της απομάκρυνσης μας από το Κύριο μας. Δίνουμε στο σατανά δικαίωμα να κυριαρχεί στο σώμα και τη ψυχή μας. Έτσι προκύπτουν όλες αυτές οι ψυχοσωματικές επιπλοκές. Μη νομίζετε ότι σας τα λέει κάποιος εκτός κόσμου και πραγματικότητας. Ούτε κανένας μοναχός, ούτε κανένας ιερέας. Ένας φοιτητής είμαι που βλέπει τους ανθρώπους γύρω του να παιδεύονται πολύ άσχημα, ενώ υπάρχει άπειρη βοήθεια από τον Φιλάνθρωπο, φίλο του ανθρώπου με όλη τη σημασία, που ξέρει να δίνει ακριβώς ό,τι χρειάζεται απλόχερα αρκεί να του το ζητήσεις μέσα από την καρδιά σου.
Ματ. Κεφ. ζ΄
7 Αιτείτε, και δοθήσεται υμίν· ζητείτε, και ευρήσετε· κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν. 8 πάς γάρ ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τώ κρούοντι ανοιγήσεται.
9 ή τις εστιν εξ υμών άνθρωπος, ον εάν αιτήση ο υιός αυτού άρτον, μη λίθον επιδώσει αυτώ;
10 και εάν ιχθύν αιτήση, μη όφιν επιδώσει αυτώ;
11 ει ούν υμείς, πονηροί όντες, οίδατε δόματα αγαθά διδόναι τοίς τέκνοις υμών, πόσω μάλλον ο πατήρ υμών ο εν τοίς ουρανοίς δώσει αγαθά τοίς αιτούσιν αυτόν;
ΚΑΙ
Ιωαν. Κεφ. Ιδ΄
12 αμήν αμήν λέγω υμίν, ο πιστεύων εις εμέ, τα έργα ά εγώ ποιώ κακείνος ποιήσει, και μείζονα τούτων ποιήσει, ότι εγώ προς τον πατέρα μου πορεύομαι,
13 και ό,τι αν αιτήσητε εν τώ ονόματί μου, τούτο ποιήσω, ίνα δοξασθή ο πατήρ εν τώ υιώ.
14 εάν τι αιτήσητέ με εν τώ ονόματί μου, εγώ ποιήσω.
15 Εάν αγαπάτέ με, τας εντολάς τας εμάς τηρήσατε
Και σε μετάφραση:
Ματ. Κεφ. ζ
7 Ζητάτε και θα σας δοθεί, ψάχνετε και θα βρείτε, χτυπάτε την πόρτα και θα σας ανοιχτεί.
8 Γιατί όποιος ζητάει λαβαίνει κι όποιος ψάχνει βρίσκει κι όποιος χτυπά του ανοίγεται.
9 Μα και ποιος από σας, αν του ζητήσει το παιδί του ψωμί, θα του δώσει λιθάρι;
10 Ή, αν του ζητήσει ψάρι, θα του δώσει φίδι;
11 Αφού λοιπόν εσείς, παρόλο που είστε αμαρτωλοί ξέρετε να δίνετε στα παιδιά σας καλά πράγματα, πολύ περισσότερο ο ουράνιος Πατέρας σας, θα δώσει αγαθά σ’ όσους του τα ζητούν.
Ιωαν. Κεφ. Ιδ΄
12 Σας βεβαιώνω ότι αυτός που πιστεύει σ’ εμένα θα κάνει κι εκείνος τα ίδια έργα που κάνω εγώ, ακόμα μεγαλύτερα απ’ αυτά θα κάνει, γιατί εγώ πηγαίνω κοντά στον Πατέρα.
13 Κι ό,τι ζητήσετε στο όνομά μου εγώ θα το κάνω, ώστε η δόξα του Πατέρα να φανερωθεί μέσω του Υιού.
14 Αν ζητήσετε κάτι στο όνομά μου, εγώ θα το πραγματοποιήσω.
15 Αν με αγαπάτε, τηρήστε τις εντολές μου
Αναζητήστε Τον με όλη σας τη ψυχή, και να είστε σίγουροι ότι θα μας σώσει και τώρα, και στην αιωνιότητα. Αμήν.
Γράφτηκε από το μέλος μας Γεώργιος
19-11-2006
