O «Χρυσός Κανόνας» της χριστιανικής ηθικής

Τα λόγια του Ιησού στο Κυριακάτικο ανάγνωσμα (Λουκ. 6, 31-36) προέρχονται από την «Επί τόπου πεδινού ομιλία» του Χριστού που διασώζει ο ευαγγελιστής Λουκάς και που είναι η αντίστοιχη της «Επί του όρους ομιλίας» του κατά Ματθαίου ευαγγελίου, μας δίνουν δε μέσα σε λίγες γραμμές την ουσία και το αποκορύφωμα της χριστιανικής Ηθικής. Κέντρο αυτής της Ηθικής είναι η αγάπη, που εκπηγάζει από τον ίδιο τον Θεό, τον οικτίρμονα Πατέρα, και όχι από κάποια κοινωνική συμβατικότητα. 

Νὰ πιστέψωμεν περισσότερον εἰς τὴν αἰωνιότητα

Μητροπολίτου Κισάμου καί Σελίνου κ. Ἀμφιλοχίου

«Ἂν πιστεύαμε στὴν αἰωνιότητα, θὰ παραδινόμαστε λιγότερο στὴν στιγμὴ» (Γκαῖτε)
 Ἐπίκαιρα ὅσο ποτὲ φαίνεται νὰ ἀκούγονται τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ Γκαῖτε καθὼς μοιάζει νὰ δικαιώνονται ὅσοι ἀποκαλοῦν τὴν ἐποχὴ μας «ἐποχὴ τῆς κενότητας», ἀφοῦ κυρίαρχο στοιχεῖο της εἶναι τὸ αἴσθημα τῆς ἀπογοήτευσης καὶ τῆς διάψευσης τῶν προσδοκιῶν, τῆς ψυχικῆς καὶ συναισθηματικῆς ἀνεπάρκειας στὸν σύγχρονο ἄνθρωπο.

Ανατροπή

Στο ευαγγελικό  ανάγνωσμα αύριο  ο Κύριος προσπαθεί  να κάνει μια ανατροπή. Ολοι  γνώριζαν  πως θα ζήσουν καλά  και θα συνυπάρξουν  αρμονικά  με τον περίγυρό τους. Δάνειζαν  σ’ όποιον  θα  τα  ελάμβαναν πίσω τα δανεικά (έντοκα μάλιστα),  αγαπούσαν  όποιους τους αγαπούσαν και κυλούσε η ζωή φυσιολογικά. Ο Χριστός με τον λόγο Του ανατρέπει την κατάσταση,  όσο και αν αυτή ήταν λογική.

ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ Απελπισία και Ορθόδοξο ήθος

Βυθισμένος πλήρως στο μυστήριο της κατά Χριστόν ζωής, ο Άγιος Σιλουανός o Aθωνίτης συνέπασχε με όλους και με όλα: με τους ανθρώπους πού δεν γνωρίζουν τον Θεό, πού υποφέρουν λόγω της υπερηφάνειάς τους και στερούνται της Χάριτος, με τους λαούς πού στενάζουν από τον πόνο, την πείνα και τον πόλεμο.

Τραγικότητα… ἐν Χριστῷ ἐλπίδες… Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου

Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου ἐφημέριου Ἱ.Ν. Κοιμήσεως ΘεοτόκουἈμαρουσίου

Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν χωρίς φόβο καί πάθος προσπαθεῖ νά διατυπώνει τήν ὀρθόδοξη θεανθρώπινη ἄποψη γιά τήν παροῦσα ζωή καί νά ὁριοθετεῖ τίς ἐν Χριστῷ ἐλπίδες της γιά τή Μέλλουσα.

ΑΛΚΟΟΛ ΚΑΙ ΟΔΗΓΗΣΗ: ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΤΡΑΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

«Οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου» (Αγία Γραφή, Παλαιά Διαθήκη, Ψαλμός 103, Εδάφιο 15). Η Αλήθεια αυτή της Αγίας Γραφής ασφαλώς και δεν γράφτηκε για να την κάνουμε πράξη όταν πρόκειται να οδηγήσουμε. Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε αυτό, τόσο περισσότερο μειώνονται οι πιθανότητες να καταλήξουμε εμείς ή να οδηγήσουμε άλλους συνανθρώπους μας στην άσφαλτο, ως μέλη μιας τραγικής ιστορίας όπως αυτή που παραθέτουμε παρακάτω.

Δεν χρειάζεται στην προσευχή να λέμε λόγια ατέλειωτα

Αν η γλώσσα μας προφέρει προσευχητικά λόγια και η διάνοιά μας ονειροπολεί, τίποτα δεν έχουμε να ωφεληθούμε. Απεναντίας, θα κατακριθούμε, επειδή ακριβώς με μεγαλύτερη υπομονή και εντατικότερη προσοχή μιλάμε σε ανθρώπους παρά στον Κύριό μας.